Tekst en foto’s: Wim Lindeboom

Mij is gevraagd een bijdrage te leveren aan een artikel voor de website en ik dacht laat ik eens onder woorden brengen hoe de fok van jonge Zilvervossen is verlopen in ons inmiddels achterliggende fokseizoen 2025. Naast de Zilvervossen fok ik ook met de Klein Chinchilla en de Hollander in de kleur bruingrijs.

De Zilvervossen hebben wij bijna 70 jaar in de familie. Mijn vader was een echte promotor van dit mooie ras en had de kleurslagen zwart en blauw. Zoals u wellicht weet wonen wij op de Noord-Veluwe en in dit gebied waren in de jaren 1960-1980 wel 10 fokkers van dit mooie ras. Helaas hebben we momenteel nog geen 10 fokkers van de Zilvervos in heel ons land. De huidige fokkers hebben allemaal Zilvervossen uit de bloedlijn van de dieren van mijn vader. Nadat hij oud werd heb ik de blauwe kleurslag van hem overgenomen en na zijn opname in een verzorgingshuis ook de zwarte. Al gauw moest ik (helaas) de blauwe kleurslag weg doen wegens hokken gebrek omdat ik ook Hollanders heb in mijn stal. Bloedverversing voor de Zilvervos is voor mij niet te krijgen in ons eigen land en daarom kruis ik regelmatig (eens in de 10 jaar) een ander ras(sen) in. In het verleden waren dit de Blauwe Rex, de Witte Rex en de Satijn. In de tijd dat we nog beide kleurslagen hadden gebruikte ik ook de blauwe Wener voor de blauwe Zilvervos. Drie maal hebben we ook een poging gedaan met een Duitse Zilvervos maar al deze pogingen mislukten omdat we te ver in kwaliteit terug gingen. Dit jaar heb ik via een goede collega opnieuw een Duitse Zilvervos-voedster gebruikt.

De aangekochte Duitse voedster. Mooie stelling. Voorbenen erg lang en zwak in voeten.

Betreffende dier zat op een show in Luxemburg en was van een Duitse inzender. Het dier kreeg op betreffende show maar liefst 96,5 punten en de verwachting was dan ook groot. Toen het dier eenmaal bij mij in de stal was merkte ik dat de stelling fraai was en de haarstructuur fijn van structuur. Verder ontbrak het aan onderhaar, hetgeen bij dit ras erg belangrijk is en de voorbenen waren wel heel erg lang. Grootste bezwaar wat ik had bij dit dier was haar karakter. Zo verschrikkelijk vals. Ze had mij binnen het 1e uur al te pakken en goed ook. Dat zit je al in een negatieve spiraal richting deze nieuwe “aanwinst”. Maar uit dankbaarheid naar mijn collega die toch de moeite voor mij heeft genomen dit dier mee te brengen en natuurlijk ook niet wetende dat het karakter vals was, heb ik haar bij de ram gedaan. Ze kreeg 7 jongen. De verzorging van haar richting de jongen was minimaal maar ze redden het allemaal. Met 4 tot 6 weken komt de 1e selectie en ik was niet enthousiast: smalle lichamen en kopjes, weinig onderhaar, maar wel fijne pelsstructuur, dwarsbandjes op de achterbenen en ze hadden allemaal meelsnuitjes. In 1e instantie toch maar 3 diertjes een kans gegeven en moeders opnieuw bij een (andere) ram gedaan. Opnieuw 7 jongen, met dezelfde op- en aanmerkingen zoals bij het 1e nest. Hier 1 jong van aangehouden om een kans te geven. Helaas heeft geen van de jongen de kans aangegrepen om mij te verrassen en definitief een hokwaardig te zijn in mijn stal. Een collega van mijn schoonzoon heeft de voedster en 3 jongen van mij overgenomen. Natuurlijk heb ik gezegd dat de voedster zeer agressief is en bij het voeren je altijd wil bijten. Betreffende man zei: dit hoeft zij maar 1x te doen en dan slacht ik haar. Na drie dagen kreeg ik een appje dat de voedster inmiddels was geslacht omdat zij hem toch te pakken had genomen. De 3 jongen houdt hij aan voor plezier en zo heeft hij nog meerdere konijnen maar dan van andere rassen. Dus dit experiment schoot niet op. Inmiddels had ik natuurlijk ook met mijn eigen dieren gefokt en dit ging met succes, op 2 voedsters na. Deze 2 lieten zich wel dekken maar namen het sperma niet op en werden zodoende niet drachtig. Het waren 2 zussen van 2024 uit een 1e en 2e nest en zijn richting koopman vertrokken. Helaas waren het wel de 2 beste show dieren. De oudste werd vorig jaar in september 2024 op onze clubdag clubkampioen en dagkampioen van de 3 Speciaalclubs en haalde op shows 2x predikaat U-98, het zusje stond met grote regelmaat bij de HEP-jury als de mooiste van de C-klasse uitgezocht moest worden. Maar ja, bij mij moeten show dieren ook fokdieren zijn want anders is er geen plaats. Maar niet getreurd ik had nog 4 voedsters tot mijn beschikking en hiervan kregen 3 voedsters jongen waar ik tot nu toe erg tevreden over ben. Een van de 4 voedsters is drachtig naar een nieuwe fokker van Zilvervossen gegaan. Ook heeft hij een beste ram meegenomen. Hij is erg blij met deze dieren en de jonge aanwas. Van deze 3 voedsters is er 1 oude voedster uit 2021. Normaliter heb ik niet vaak oude dieren van 3 jaar of ouder maar voor deze voedster heb ik gelukkig een uitzondering gemaakt. Ze krijgt altijd 6 of 7 jongen en in de 4 jaar dat ik met haar fok heeft ze 10 nesten grootgebracht, dus 65 jongen, en elk jaar heeft ze mij minimaal 1 of 2 “U” dieren gegeven! Ze is zelfs nu nog wam vrij en in het seizoen 2023/2024 heeft ze nog het predikaat F-96 gehaald. Ook dit jaar heb ik mooie jongen van haar en mooi is dat ze nog “blauw” bloed in haar heeft want als ik haar laat dekken met een ram uit een bepaalde lijn dan zitten er altijd 2 blauwe jongen in het nest.

In de loop van het seizoen is er nog een voedster met jongen en enkele andere jongen gegaan naar een lid van onze club en enkele jonge dieren en oude ram naar een fokker welke geen lid is van onze speciaalclub. Na strenge selectie heb ik nog 1 oude voedster! en 1 oude ram en bij de jonge dieren nog 6
rammen en 6 voedsters. Ik hoop met deze dieren een mooi showseizoen te krijgen.

Wie de jeugd heeft, die heeft de toekomst